Bir kişi eksik kalana kadar üstün oynadığımız Beşiktaş maçı bizi ümitlendirmişti. Gerçi bu maçın daha zor geçeceğini biliyorduk ama oyuncularımızın da daha fazla önemseyeceğinden neredeyse emindik…

Olmadı, evdeki hesap çarşıya uymadı…

Takımda 2 kişi her şeyini ortaya koydu; Velho ve Goutas…

Gerisi inleyen nağmeler…

Şimdi birileri çıkacak ve eminim, “85. dakikada gol gelmese, 8 dakika daha dayansak 1 puanı kurtaracaktık” diyecekler.

Keşke öyle olsaydı, zira 6 puanlık maçta o 1 puan çok değerliydi…

Ancak Velho gibi kalecin olmasaydı maç çok daha erken kopacaktı. Kaldı ki, kaybedersin de bir şeyler yaparsın. Onu da göremedik…  

İstatistiklere geçelim de hem yenilgiyi başka yerlerde aramayalım hem de boşuna üzülmeyelim…

- Koca maç boyunca tek isabetli şutumuz var, iki de isabetsiz…

- Gol beklentimiz yine sıfır, rakibinki 1,48…

- Kaçan net pozisyonumuz yok…

- Bırakalım pozisyonu, 94 dakika boyunca isabetli orta sayısı 1…

“Atanla tutanın iyi olacak” sözünü adeta ispat ediyoruz. Sadece tutan ile de ilerleyemiyoruz…

Geçen hafta Volkan hocanın 7-8 günde enerjisi artan bir takım yarattığını belirtmiştim. Demek ki esas sebep futbolcularımızın maç seçmesiymiş…  

Niang gibi lakayıt bir oyuncuyu 90 dakika sahada tutmak, takımı bir kişi eksik oynatmakla eşdeğerdir. Dolayısıyla maçta olumlu bir hamle görememek, benim de fikrimi değiştirmeme neden oldu.

Hocaya seslenmek istiyorum; “Yenilgi üzücü ama mücadeleden memnunum” demişsiniz. Hangi mücadeleden olduğunu ben anlayamadım…

“Pozisyonları değerlendiremedik” diye devam etmişsiniz. Olmayan pozisyonu nasıl değerlendirecektik ?  

Sonuç olarak: Muleka gibi bir  oyuncun olmayınca; Onyekuru ve Niang’dan da beklentin olursa üstüste 5 maç sıfır (gol) çekersin !

Kadınlar voleybolda, hakem bloktan dışarı giden topu göremese bile, lehine karar verilen voleybolcu eline değdiğini itiraf ediyor. Bizim Onyekuru ise topa tokat attıktan sonra hakeme gidip penaltı istiyor…

Tekrar ediyorum; yetkililer yenilginin nedenini başka yerlerde arayarak esas sorumluları rahatlatmasınlar. Yoksa Beştepe veya Antalya kampı huzurevine döner…